ايلخچي

   ايلخي به معناي يك دسته اسب است و چي مخفف چمن بزرگي است كه اسبهاي شاهان در آن محل چرا و استراحت مي كرده اند كه بعدا به ايلخچي اشتهار يافته  است . درباره بنا و تاريخچه ايلخچي آراءمختلفي اظهار شده است آقاي بهروز خاماچي بنا و سكونت در آنجا را اواسط قرن ششم هجر  همزمان با ورود سلجوقيان و تسلط آنان بر آذربايجان مي داند. دكتر غلامحسين ساعدي در كتابي بنام ايلخچي چاپ 1357 شمسي در مورد تاريخچه ايلخچي در ص 9 مقدمه همان كتاب چنين مي نويسد :  مي گفتند پيش از آمدن رضاخان بيگ كسي در ايلخچي ساكن نبود جز ده پانزده مهتر كه اطراف استخر خانه هاي گلي داشتند و تابستان ها كه اسبهاي خسروپرويز را از خسروشاه(خسروشهر كنوني)به چمن بزرگ مي آوردند آنجا اطراق مي كردند و هوا كه سرد مي شد و برف به زمين مي نشست بر مي گشتند به قشلاق. به احتمال قوي رضاخان بيگ در مهرآباد ساكن بوده است

امروزه در ايلخچي كشاورزي رونق بسياري دارد از جمله مي توان به پياز ،پسته وسيب زميني اشاره كرد